getuigenissen.banner.titel

Word docent bij Syntra Midden-Vlaanderen

Ik heb hier mijn werknemers gevonden. | Naast mijn zelfstandige activiteit doe ik de lesopdracht kunstnagelstyling ontzettend graag. Zelfs al ben ik doodop na een drukke dag, wanneer ik ’s avonds voor een groep cursisten sta, voel ik een adrenaline rush. Je cursisten zien groeien, dat geeft enorm veel voldoening. Ik hoor wel eens de opmerking dat ik tijdens de lessen mijn eigen concurrenten aan het groot maken ben, maar zo zie ik het niet. Telkens wanneer ik een uitnodiging ontvang van een cursist voor de opening van een eigen zaak, vind ik dat fantastisch! En bovendien, als docent vorm ik zelf de professionals van morgen. Zo heb ik hier mijn huidige werknemers Natalie en Pauline gevonden. Ze kennen mijn manier van werken en weten waar ik belang aan hecht. Dat is echt een ongelofelijke troef.

Je hebt enkel de goesting nodig | Ik leer de cursisten op een ambachtelijke manier 8 verschillende biertjes brouwen. In het eerste jaar krijgen ze de basisprincipes onder de knie, in het tweede jaar wagen we ons aan complexere bieren. De bedoeling is dat ze na de opleiding in staat zijn om volledig zelfstandig hun eigen bier te brouwen volgens een zelf samengesteld recept. Voorkennis voor deze opleiding is niet nodig. Je hebt enkel de goesting nodig om de knepen van het vak onder de knie te krijgen. En van bier houden natuurlijk.

Word docent bij Syntra Midden-Vlaanderen

Het geeft een kick om mijn vakkennis door te geven | Als ik zie wat mijn cursisten allemaal bijgeleerd hebben op een jaar tijd, ben ik erg trots op hen. Ze krijgen een meer dan degelijke basis mee en dan is het aan hen om op de werkvloer zich het vak helemaal eigen te maken. Iedere les vertrek ik uit de praktijk. Als je cursisten de kans geeft om zelf aan de slag te gaan, blijft de materie hangen. Je wordt nu eenmaal geen slager door boeken te lezen. Het geeft mij telkens weer een kick om mijn vakkennis aan hen door te geven.

Schrik hebben is nergens voor nodig | Vanwaar de keuze om mijn job als vormgeefster te combineren met een lesopdracht? De afwisseling is enorm boeiend. Het vraagt veel energie om het ene creatieve concept na het andere te bedenken. De interactie bij het lesgeven vind ik tof. Als ik mijn cursisten een opdracht geef, vind ik het boeiend om te zien hoe elke cursist die op zijn eigen manier uitvoert. Zo leer ik andere stijlen kennen en ontdek ik wat er leeft bij een iets jongere generatie. Aan mijn cursisten geef ik de raad mee: volg je passie en durf je te smijten. Schrik hebben is nergens voor nodig. Soms krijg ik mailtjes van ex-cursisten die me laten weten waar ze na afstuderen terecht gekomen zijn. Het doet deugd om te lezen dat iemand als zelfstandige is gestart, een opleiding fotografie aan het volgen is of op een communicatiedienst aan de slag is.

"Ik coach de cursisten op mijn eigen manier. Door mijn jarenlange ervaring in de praktijk weet ik wat de essentie is: productkennis en techniek. De basis, of de fond om het in keukentermen te zeggen, die wordt hier gelegd. Proeven, voelen, en ruiken. Dáár draait het om. De rest volgt dan later wel."

Eén ding is duidelijk: Kersting heeft peper in zijn achterwerk. Op de vraag waar hij zijn niet aflatend enthousiasme blijft vandaan halen antwoordt hij: "Het schenkt mij ontzettend veel voldoening als ik hoor dat één van onze cursisten door een chefkok omschreven wordt als de 'beste stagiair in jaren'. Dat is een bewijs dat onze aanpak werkt. Daar doe ik het voor."

Sterke link tussen theorie en praktijk. | Er is geen verplichte stage, maar in het kader van het eindwerk kunnen cursisten wel stage lopen. Iets wat ik telkens sterk aanbeveel. Zowel bij het eindwerk als bij de praktijk-cases die de cursisten bespreken, sta ik er ook op dat zij telkens grondig de link maken met de theorie. Op die manier passen cursisten hun kennis telkens direct toe op de praktijk.

Daarnaast probeer ik hen ook bewust te maken voor het al te eenzijdige beeld van woonzorgcentra. Ik vertel hen dan bijvoorbeeld dat ik ooit met enkele bewoners met een bootje ging varen of naar het museum ging. Dat out-of-the-box denken wil ik echt meegeven.

doeners